الشيخ عزيز الله عطاردي (مترجم: عطائى)

797

مسند الإمام المجتبى (ع) (مسند امام مجتبى ع) (فارسى)

طعن قرار داديد و سپس دست به كار قتل او شديد ، اكنون رفتار خدا را با خودتان چگونه مىبينيد ! بعد از او مغيرةبن شعبه سخن گفت : كه سراسر سخنانش ناسزا به على عليه السلام بود ، و پس از دشنام به على عليه السلام رو به حسن عليه السلام كرد و گفت : اى حسن ! عثمان مظلوم كشته شد و در اين باره پدرت هيچ عذر و بهانه‌اى براى تبرئه و بى گناهى خود ندارد ، جز اينكه‌اى حسن ! به اعتقاد من به پدرت در جمع قاتلان عثمان بودنش و پناه دادن و دفاع از ايشان ايرادى نيست ، چون او به قتل عثمان راضى بود ، و به خدا سوگند كه شمشير و زبان پدرت دراز و كشيده بود ، زنده را مىكشت و از مردگان عيب مىگرفت . به خدا سوگند كه بنى اميه براى بنى هاشم بهتر از بنى هاشم براى بنىاميه بودند و اى حسن ! معاويه براى تو بهتر از تو براى معاويه است . براستى كه پدرت در زمان حيات رسول خدا صلى الله عليه و آله در باطن با او بد بود . و پيش از درگذشت او در صدد منفعت خود بود ، و ارادهء قتل او را داشت كه رسول خدا صلى الله عليه و آله مطّلع شد ! وانگهى نمىخواست با ابوبكر بيعت كند ، از ترس اينكه مبادا از او انتقام بگيرد ناگزير بيعت كرد ، و بعد هم او بود كه بر ابوبكر زهر خورانيد و او را مسموم كرد و كشت و پس از ابوبكر با عمر در افتاد تا آنجا كه عمر خواست پدرت را گردن بزند ونزد ، ولى پدرت در صدد قتل عمر بود و بعد از عمر نيز بدخواهى عثمان را داشت تا اينكه او را به قتل رساند ، در خون همهء ايشان پدرت شريك است ، بنابراين اى حسن ! اورا در نزد خدا چه